Filtrowanie wyników

  • Gdzie obejrzysz materiał

    Aby zmienić wybór użyj kursorów.
  • Klasyfikacja materiału

    • gatunek Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      gatunek

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • słowa kluczowe Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      słowa kluczowe

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • typ nagrania Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      typ nagrania

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
  • Szczegóły materiału

    • producent Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      producent

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • kraj produkcji Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      kraj produkcji

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • rok produkcji Aby otworzyć wciśnij enter
    • czas trwania Aby otworzyć wciśnij enter
      min min
    • barwa Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      barwa

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • miejsce wydarzenia Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      miejsce wydarzenia

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • status prawny materiału Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      status prawny materiału

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
  • H. 01:55'41", spektakl teatralny, 2006

    H.

    Spektakl „H.” to współczesna adaptacja „Hamleta” Williama Shakespeare’a. Aktorzy odtwarzają swoje role w scenerii Stoczni Gdańskiej, ubrani w białe stroje do szermierki. Taki dobór kostiumów ma wskazywać na współczesną aktualność walki bohaterów.

    H.

    Spektakl „H.” to współczesna adaptacja „Hamleta” Williama Shakespeare’a. Aktorzy odtwarzają swoje role w scenerii Stoczni Gdańskiej, ubrani w białe stroje do szermierki. Taki dobór kostiumów ma wskazywać na współczesną aktualność walki bohaterów.

    01:55'41", spektakl teatralny, 2006
  • Na podobieństwo Jacka (napisy angielskie) 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka (napisy angielskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka (napisy angielskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka (napisy niemieckie) 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka (napisy niemieckie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka (napisy niemieckie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka (napisy polskie) 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka (napisy polskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka (napisy polskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka (napisy rosyjskie) 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka (napisy rosyjskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka (napisy rosyjskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka (napisy francuskie) 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka (napisy francuskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka (napisy francuskie)

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Stolarz 13'50", film dokumentalny, 1975

    Stolarz

    Jan Himilsbach, czyta życiorys fikcyjnego stolarza. Ujęcia z perspektywy żabiej, ‘rybie oko’ kamery – takie zabiegi formalne mają konkretne przełożenie na treść filmu – reżyser podważa wiarygodność przedstawionych wydarzeń.

    Stolarz

    Jan Himilsbach, czyta życiorys fikcyjnego stolarza. Ujęcia z perspektywy żabiej, ‘rybie oko’ kamery – takie zabiegi formalne mają konkretne przełożenie na treść filmu – reżyser podważa wiarygodność przedstawionych wydarzeń.

    13'50", film dokumentalny, 1975
  • Konferencja BAAC "Second life of heritage collections - management and use of audiovisual content" 05:27'16", wykład, 2017

    Konferencja BAAC "Second life of heritage collections - management and use of audiovisual content"

    Rejestracja konferencji BAAC "Second life of heritage collections - management and use of audiovisual content" w siedzibie Filmoteki Narodowej Instytutu Audiowizualnego (FINA).

    Konferencja BAAC "Second life of heritage collections - management and use of audiovisual content"

    Rejestracja konferencji BAAC "Second life of heritage collections - management and use of audiovisual content" w siedzibie Filmoteki Narodowej Instytutu Audiowizualnego (FINA).

    05:27'16", wykład, 2017
  • Każdy wie kto za kim stoi 06'24", film dokumentalny, 1983

    Każdy wie kto za kim stoi

    Ironiczne spojrzenie na jeden z ponadczasowych „sportów” Polaków – stanie w kolejce.

    Każdy wie kto za kim stoi

    Ironiczne spojrzenie na jeden z ponadczasowych „sportów” Polaków – stanie w kolejce.

    06'24", film dokumentalny, 1983
  • Happy end Ninateka
    16'00", film dokumentalny, 1973

    Happy end

    Dokumentalne studium postaw grupy ludzi w sytuacji gdy muszą podjąć odpowiednią decyzję.

    Happy end

    Dokumentalne studium postaw grupy ludzi w sytuacji gdy muszą podjąć odpowiednią decyzję.

    Ninateka
    16'00", film dokumentalny, 1973
  • Ludzie w drodze 11'01", film dokumentalny, 1960

    Ludzie w drodze

    Obraz życia codziennego artystów cyrkowych. Niekończąca się podróż z miejsca na miejsce, ciężka praca i ćwiczenia –wszystko po to by nie zawieść publiki.

    Ludzie w drodze

    Obraz życia codziennego artystów cyrkowych. Niekończąca się podróż z miejsca na miejsce, ciężka praca i ćwiczenia –wszystko po to by nie zawieść publiki.

    11'01", film dokumentalny, 1960
  • Usłyszcie mój krzyk 46'18", film dokumentalny, 1991

    Usłyszcie mój krzyk

    Film dokumentalny o Ryszardzie Siwcu, który 8 września 1968 roku podczas uroczystości dożynkowych na stadionie X-lecia dokonał samospalenia w obecności 100 000 ludzi. W filmie wykorzystano fragmenty autentycznego nagrania zarejestrowanego przez Ryszarda Siwca dwa dnie przed samospaleniem oraz ujęcie (7 sekund) płonącego Ryszarda Siwca utrwalone przez operatora Polskiej Kroniki Filmowej Zbigniewa Skoczka.

    Usłyszcie mój krzyk

    Film dokumentalny o Ryszardzie Siwcu, który 8 września 1968 roku podczas uroczystości dożynkowych na stadionie X-lecia dokonał samospalenia w obecności 100 000 ludzi. W filmie wykorzystano fragmenty autentycznego nagrania zarejestrowanego przez Ryszarda Siwca dwa dnie przed samospaleniem oraz ujęcie (7 sekund) płonącego Ryszarda Siwca utrwalone przez operatora Polskiej Kroniki Filmowej Zbigniewa Skoczka.

    46'18", film dokumentalny, 1991
  • Jotes 10'40", etiuda filmowa, 1969

    Jotes

    Film przedstawia proces produkcyjny w łódzkich zakładach maszynowych Jotes.

    Jotes

    Film przedstawia proces produkcyjny w łódzkich zakładach maszynowych Jotes.

    10'40", etiuda filmowa, 1969
  • Człowiek z marmuru 02:34'07", film fabularny, 1976

    Człowiek z marmuru

    Jest połowa lat 70. Agnieszka, studentka reżyserii, otrzymuje szansę zrobienia swego filmu dyplomowego w telewizji. Temat, na jaki się decyduje, to biografia Mateusza Birkuta, budowniczego Nowej Huty, przodownika pracy sprzed ćwierćwiecza, jednego z lansowanych przez propagandę wzorców osobowych i bohaterów tamtych czasów. Dziewczyna przegląda archiwalne materiały filmowe, rozmawia z ludźmi, którzy go znali i wiele o nim wiedzą. W trakcie swojej pracy odsłania skrywane oblicze tamtej epoki. Dostrzega, że młody robotnik w istocie był przedmiotem wielkiej manipulacji, Birkut, który zorientował się w końcu w swojej roli, zbuntował się a za swój bunt zapłacił nie tylko zrzuceniem z piedestału, ale tez kilkuletnim więzieniem. Od początku sprzeciwiający się całemu niepoprawnemu politycznie przedsięwzięciu redaktor z telewizji na kilka dni przed ukończeniem filmu odbiera Agnieszce kamerę, ekipę i dostęp do materiałów. Film nie powstaje. Dziewczyna po chwili załamania wyrusza jednak na poszukiwanie samego Birkuta, którego dotąd nie udało jej się znaleźć. Dowiaduje się, że jej bohater nie żyje, ale w zamian spotyka jego syna, Maćka Tomczyka, z którym triumfalnie wkracza na telewizyjne korytarze. (opis z broszury Filmoteka Szkolna)

    Człowiek z marmuru

    Jest połowa lat 70. Agnieszka, studentka reżyserii, otrzymuje szansę zrobienia swego filmu dyplomowego w telewizji. Temat, na jaki się decyduje, to biografia Mateusza Birkuta, budowniczego Nowej Huty, przodownika pracy sprzed ćwierćwiecza, jednego z lansowanych przez propagandę wzorców osobowych i bohaterów tamtych czasów. Dziewczyna przegląda archiwalne materiały filmowe, rozmawia z ludźmi, którzy go znali i wiele o nim wiedzą. W trakcie swojej pracy odsłania skrywane oblicze tamtej epoki. Dostrzega, że młody robotnik w istocie był przedmiotem wielkiej manipulacji, Birkut, który zorientował się w końcu w swojej roli, zbuntował się a za swój bunt zapłacił nie tylko zrzuceniem z piedestału, ale tez kilkuletnim więzieniem. Od początku sprzeciwiający się całemu niepoprawnemu politycznie przedsięwzięciu redaktor z telewizji na kilka dni przed ukończeniem filmu odbiera Agnieszce kamerę, ekipę i dostęp do materiałów. Film nie powstaje. Dziewczyna po chwili załamania wyrusza jednak na poszukiwanie samego Birkuta, którego dotąd nie udało jej się znaleźć. Dowiaduje się, że jej bohater nie żyje, ale w zamian spotyka jego syna, Maćka Tomczyka, z którym triumfalnie wkracza na telewizyjne korytarze. (opis z broszury Filmoteka Szkolna)

    02:34'07", film fabularny, 1976
  • Fotoamator 56'15", film dokumentalny, 1998

    Fotoamator

    Dariusz Jabłoński opowiada o łódzkim getcie za pomocą fotografii, listów i raportów buchaltera dzielnicy zamkniętej, Waltera Geneweina. Tę wizję zestawia ze wspomnieniami Arnolda Mostowicza, lekarza ocalonego z Zagłady i czarno-białymi ujęciami współczesnej Łodzi. Tworzy zaskakujący i wykraczający daleko poza percepcyjne stereotypy obraz getta we wszystkich kolorach. Genewein korzystał, bowiem z kolorowych negatywów w przekonaniu, że kolor lepiej przedstawia osiągnięcia jego placówki, w jego własnym mniemaniu - dobrze zorganizowanego i wydajnego przedsiębiorstwa. Fotografował zakłady pracy, ludzi przy maszynach, przy naprędce ustawianych straganach, oficjalne spotkania władz niemieckich z żydowskim zarządem, dzieci podczas zabawy, wystawy towarów produkowanych przez mieszkańców getta. Kolorowy obraz getta zderzony zostaje z wstrząsająca relacją Mostowicza, która uzupełni to, czego nie widać, czego nie chciał pokazać Genewein. (opis z broszury Filmoteka Szkolna)

    Fotoamator

    Dariusz Jabłoński opowiada o łódzkim getcie za pomocą fotografii, listów i raportów buchaltera dzielnicy zamkniętej, Waltera Geneweina. Tę wizję zestawia ze wspomnieniami Arnolda Mostowicza, lekarza ocalonego z Zagłady i czarno-białymi ujęciami współczesnej Łodzi. Tworzy zaskakujący i wykraczający daleko poza percepcyjne stereotypy obraz getta we wszystkich kolorach. Genewein korzystał, bowiem z kolorowych negatywów w przekonaniu, że kolor lepiej przedstawia osiągnięcia jego placówki, w jego własnym mniemaniu - dobrze zorganizowanego i wydajnego przedsiębiorstwa. Fotografował zakłady pracy, ludzi przy maszynach, przy naprędce ustawianych straganach, oficjalne spotkania władz niemieckich z żydowskim zarządem, dzieci podczas zabawy, wystawy towarów produkowanych przez mieszkańców getta. Kolorowy obraz getta zderzony zostaje z wstrząsająca relacją Mostowicza, która uzupełni to, czego nie widać, czego nie chciał pokazać Genewein. (opis z broszury Filmoteka Szkolna)

    56'15", film dokumentalny, 1998
  • Byłem w Warszawie 25'20", etiuda filmowa, 1957

    Byłem w Warszawie

    Opowieść o wojennej i powojennej Warszawie widziana oczyma spacerującej i oglądającej zabytki pary.

    Byłem w Warszawie

    Opowieść o wojennej i powojennej Warszawie widziana oczyma spacerującej i oglądającej zabytki pary.

    25'20", etiuda filmowa, 1957
  • Łodzie wypływaja o świcie 13'24", etiuda filmowa, 1955

    Łodzie wypływaja o świcie

    Rybacy wypływają w łodziach na otwarte morze a bliscy oczekują ich powrotu w napięciu.

    Łodzie wypływaja o świcie

    Rybacy wypływają w łodziach na otwarte morze a bliscy oczekują ich powrotu w napięciu.

    13'24", etiuda filmowa, 1955
  • Marsz jaworzyński na mały zespół orkiestrowy / dyr. Jerzy Gert 02'11", utwór muzyczny, 1952

    Marsz jaworzyński na mały zespół orkiestrowy / dyr. Jerzy Gert

    Rejestracja „Marsza jaworzyńskiego” na mały zespół orkiestrowy Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 3 stycznia 1952 roku w Krakowie. Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie dyryguje Jerzy Gert.

    Marsz jaworzyński na mały zespół orkiestrowy / dyr. Jerzy Gert

    Rejestracja „Marsza jaworzyńskiego” na mały zespół orkiestrowy Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 3 stycznia 1952 roku w Krakowie. Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie dyryguje Jerzy Gert.

    02'11", utwór muzyczny, 1952
  • Warszawskie dzieci / dyr. Bolesław Szulia 02'28", utwór słowno-muzyczny, 1984

    Warszawskie dzieci / dyr. Bolesław Szulia

    Rejestracja pieśni „Warszawskie dzieci” z cyklu „Trzy pieśni Polski Podziemnej” Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się w lutym 1984 roku w Warszawie. Chórem oraz Orkiestrą Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego dyryguje Bolesław Szulia.

    Warszawskie dzieci / dyr. Bolesław Szulia

    Rejestracja pieśni „Warszawskie dzieci” z cyklu „Trzy pieśni Polski Podziemnej” Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się w lutym 1984 roku w Warszawie. Chórem oraz Orkiestrą Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego dyryguje Bolesław Szulia.

    02'28", utwór słowno-muzyczny, 1984
  • Arbor Cosmica. 12 ewokacji na 12 instrumentów smyczkowych / dyr. Mark Stephenson 43'57", utwór muzyczny, 1990

    Arbor Cosmica. 12 ewokacji na 12 instrumentów smyczkowych / dyr. Mark Stephenson

    Rejestracja dwunastu ewokacji na dwanaście instrumentów smyczkowych „Arbor cosmica” Andrzeja Panufnika, których wykonanie odbyło się 16 września 1990 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach 33. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". Scottish Chamber Orchestra dyryguje Mark Stephenson.

    Arbor Cosmica. 12 ewokacji na 12 instrumentów smyczkowych / dyr. Mark Stephenson

    Rejestracja dwunastu ewokacji na dwanaście instrumentów smyczkowych „Arbor cosmica” Andrzeja Panufnika, których wykonanie odbyło się 16 września 1990 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach 33. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". Scottish Chamber Orchestra dyryguje Mark Stephenson.

    43'57", utwór muzyczny, 1990
  • Koncert na fagot i orkiestrę kameralną / dyr. Jerzy Maksymiuk 25'48", utwór muzyczny, 2012

    Koncert na fagot i orkiestrę kameralną / dyr. Jerzy Maksymiuk

    Rejestracja „Koncertu na fagot i orkiestrę kameralną” Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 17 lutego 2008 roku w Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu w ramach 26. Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova". Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dyryguje Jerzy Maksymiuk, partię fagotu wykonuje Krzysztof Fiedukiewicz.

    Koncert na fagot i orkiestrę kameralną / dyr. Jerzy Maksymiuk

    Rejestracja „Koncertu na fagot i orkiestrę kameralną” Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 17 lutego 2008 roku w Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu w ramach 26. Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova". Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dyryguje Jerzy Maksymiuk, partię fagotu wykonuje Krzysztof Fiedukiewicz.

    25'48", utwór muzyczny, 2012
  • Hommage a Chopin. Wersja na fortepian, skrzypce i wiolonczelę 12'57", utwór muzyczny, 1999

    Hommage a Chopin. Wersja na fortepian, skrzypce i wiolonczelę

    Rejestracja utworu „Hommage a Chopin” Andrzeja Panufnika w opracowaniu na fortepian, skrzypce i wiolonczelę, którego wykonanie odbyło się 23 listopada 1999 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas nadzwyczajnego koncertu z okazji Roku Chopinowskiego. Interpretacji dokonuje Trio XXI wieku w składzie: pianistka Ewa Pobłocka, skrzypek Marek Moś oraz wiolonczelista Andrzej Bauer.

    Hommage a Chopin. Wersja na fortepian, skrzypce i wiolonczelę

    Rejestracja utworu „Hommage a Chopin” Andrzeja Panufnika w opracowaniu na fortepian, skrzypce i wiolonczelę, którego wykonanie odbyło się 23 listopada 1999 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas nadzwyczajnego koncertu z okazji Roku Chopinowskiego. Interpretacji dokonuje Trio XXI wieku w składzie: pianistka Ewa Pobłocka, skrzypek Marek Moś oraz wiolonczelista Andrzej Bauer.

    12'57", utwór muzyczny, 1999
  • Song to the Virgin Mary. Wersja na sekstet smyczkowy / wyk. 2011 14'08", utwór muzyczny, 2011

    Song to the Virgin Mary. Wersja na sekstet smyczkowy / wyk. 2011

    Rejestracja „Pieśni do Marii Panny” w opracowaniu na sekstet smyczkowy Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 25 sierpnia 2011 roku w Sali Koncertowej Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie w ramach 7. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Chopin i Jego Europa. Od Mahlera do Liszta i Noskowskiego”. Interpretacji dokonuje sekstet w składzie: skrzypkowie Anna Maria Staśkiewicz i Janusz Wawrowski, altowioliści Katarzyna Budnik i Artur Rozmysłowicz, wiolonczeliści Bartosz Koziak i Marcin Zdunik.

    Song to the Virgin Mary. Wersja na sekstet smyczkowy / wyk. 2011

    Rejestracja „Pieśni do Marii Panny” w opracowaniu na sekstet smyczkowy Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 25 sierpnia 2011 roku w Sali Koncertowej Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie w ramach 7. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Chopin i Jego Europa. Od Mahlera do Liszta i Noskowskiego”. Interpretacji dokonuje sekstet w składzie: skrzypkowie Anna Maria Staśkiewicz i Janusz Wawrowski, altowioliści Katarzyna Budnik i Artur Rozmysłowicz, wiolonczeliści Bartosz Koziak i Marcin Zdunik.

    14'08", utwór muzyczny, 2011
  • Mała ballada na orkiestrę / dyr. Monika Wolińska 06'46", utwór muzyczny, 2006

    Mała ballada na orkiestrę / dyr. Monika Wolińska

    Rejestracja „Małej ballady” na orkiestrę Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 listopada 2006 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie podczas koncertu „Generacje VIII”. Polską Orkiestrą Radiową dyryguje Monika Wolińska.

    Mała ballada na orkiestrę / dyr. Monika Wolińska

    Rejestracja „Małej ballady” na orkiestrę Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 listopada 2006 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie podczas koncertu „Generacje VIII”. Polską Orkiestrą Radiową dyryguje Monika Wolińska.

    06'46", utwór muzyczny, 2006
  • Rapsodia na orkiestrę / dyr. Jacek Rogala 15'14", utwór muzyczny, 2000

    Rapsodia na orkiestrę / dyr. Jacek Rogala

    Rejestracja „Rapsodii” na orkiestrę Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 28 września 2000 roku w Sali im. Grzegorza Fitelberga w Górnośląskim Centrum Kultury w Katowicach. Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dyryguje Jacek Rogala.

    Rapsodia na orkiestrę / dyr. Jacek Rogala

    Rejestracja „Rapsodii” na orkiestrę Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 28 września 2000 roku w Sali im. Grzegorza Fitelberga w Górnośląskim Centrum Kultury w Katowicach. Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dyryguje Jacek Rogala.

    15'14", utwór muzyczny, 2000
  • Miniatura na fortepian / wyk. 2005 03'42", utwór muzyczny, 2005

    Miniatura na fortepian / wyk. 2005

    Rejestracja "Miniatury" na fortepian Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 maja 2005 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie podczas koncertu Wandy Warskiej z okazji wręczenia wokalistce Złotej Płyty. Przy fortepianie Iwona Mironiuk.

    Miniatura na fortepian / wyk. 2005

    Rejestracja "Miniatury" na fortepian Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 maja 2005 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie podczas koncertu Wandy Warskiej z okazji wręczenia wokalistce Złotej Płyty. Przy fortepianie Iwona Mironiuk.

    03'42", utwór muzyczny, 2005
  • Song to the Virgin Mary na chór a cappella lub sześć głosów solowych / dyr. Jan Łukaszewski 12'23", utwór chóralny, 1990

    Song to the Virgin Mary na chór a cappella lub sześć głosów solowych / dyr. Jan Łukaszewski

    Rejestracja „Pieśni do Marii Panny” na chór a cappella lub sześć głosów solowych Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 listopada 1990 roku kościele oo. Dominikanów p.w. św. Mikołaja w Gdańsku. Polskim Chórem Kameralnym "Schola Cantorum Gedanensis" dyryguje Jan Łukaszewski.

    Song to the Virgin Mary na chór a cappella lub sześć głosów solowych / dyr. Jan Łukaszewski

    Rejestracja „Pieśni do Marii Panny” na chór a cappella lub sześć głosów solowych Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 23 listopada 1990 roku kościele oo. Dominikanów p.w. św. Mikołaja w Gdańsku. Polskim Chórem Kameralnym "Schola Cantorum Gedanensis" dyryguje Jan Łukaszewski.

    12'23", utwór chóralny, 1990
  • Divertimento wg Triów Feliksa Janiewicza na orkiestrę smyczkową / dyr. Witold Rowicki Ninateka
    13'41", utwór muzyczny, 1959

    Divertimento wg Triów Feliksa Janiewicza na orkiestrę smyczkową / dyr. Witold Rowicki

    Rejestracja „Divertimenta według Triów Feliksa Janiewicza” na orkiestrę smyczkową Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 14 sierpnia 1959 roku w Katowicach. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie dyryguje Witold Rowicki.

    Divertimento wg Triów Feliksa Janiewicza na orkiestrę smyczkową / dyr. Witold Rowicki

    Rejestracja „Divertimenta według Triów Feliksa Janiewicza” na orkiestrę smyczkową Andrzeja Panufnika, którego wykonanie odbyło się 14 sierpnia 1959 roku w Katowicach. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie dyryguje Witold Rowicki.

    Ninateka
    13'41", utwór muzyczny, 1959
  • Symfonia pokoju na chór i orkiestrę symfoniczną / dyr. Andrzej Panufnik 28'30", utwór słowno-muzyczny, 1954

    Symfonia pokoju na chór i orkiestrę symfoniczną / dyr. Andrzej Panufnik

    Rejestracja „Symfonii pokoju” na chór i orkiestrę symfoniczną Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 31 maja 1954 roku w Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. Chórem Dziecięcym Państwowej Szkoły Muzycznej nr 1 w Krakowie oraz Chórem i Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie dyryguje sam kompozytor.

    Symfonia pokoju na chór i orkiestrę symfoniczną / dyr. Andrzej Panufnik

    Rejestracja „Symfonii pokoju” na chór i orkiestrę symfoniczną Andrzeja Panufnika, której wykonanie odbyło się 31 maja 1954 roku w Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. Chórem Dziecięcym Państwowej Szkoły Muzycznej nr 1 w Krakowie oraz Chórem i Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie dyryguje sam kompozytor.

    28'30", utwór słowno-muzyczny, 1954