Filtrowanie wyników

  • Gdzie obejrzysz materiał

    Aby zmienić wybór użyj kursorów.
  • Klasyfikacja materiału

    • gatunek Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      gatunek

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • słowa kluczowe Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      słowa kluczowe

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • typ nagrania Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      typ nagrania

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
  • Szczegóły materiału

    • producent Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      producent

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • kraj produkcji Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      kraj produkcji

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • rok produkcji Aby otworzyć wciśnij enter
    • czas trwania Aby otworzyć wciśnij enter
      min min
    • barwa Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      barwa

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • miejsce wydarzenia Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      miejsce wydarzenia

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
    • status prawny materiału Aby otworzyć wciśnij enter
      zamknij filtr

      status prawny materiału

      Aby zatwierdzić wybór elementów listy należy nacisnąć spację.
  • Na podobieństwo Jacka / napisy angielskie 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka / napisy angielskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka / napisy angielskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka / napisy francuskie 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka / napisy francuskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka / napisy francuskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka / napisy niemieckie 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka / napisy niemieckie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka / napisy niemieckie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka / napisy polskie 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka / napisy polskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka / napisy polskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Na podobieństwo Jacka / napisy rosyjskie 54'05", film dokumentalny, 2000

    Na podobieństwo Jacka / napisy rosyjskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    Na podobieństwo Jacka / napisy rosyjskie

    Jacek Kuroń mówi w filmie o swoim ojcu socjaliście, który wpoił mu przykazanie: zawsze stawaj po stronie słabszego. Mówi o latach powojennych, o początkach swojego społecznictwa, o tym jak stawał się młodym aparatczykiem partyjnym, wreszcie opozycjonistą. O harcerstwie, jako próbie realizacji utopii, w której sprawiedliwość łączy się z wolnością. (opis z broszury Andrzej Titkow. Polska Szkoła Dokumentu)

    54'05", film dokumentalny, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 28 01:04'19", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 28

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia 7 listopada 2000 roku jest na spotkaniu autorskim we Wrocławiu w Wydawnictwie Dolnośląskim. Kobieta odczytuje swój tekst dotyczący własnych pobytów w Szwecji w 1946 roku oraz później, jako atache kulturalna ambasady Izraela w Sztokholmie. Wspomina też o swojej młodości w Krakowie. Aktor odczytuje fragmenty jej książek „Moja winnica" oraz „Jesień młodości". Pisarka opatruje komentarzem odczytane fragmenty oraz opowiada o literaturze polskiej we współczesnym Izraelu.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 28

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia 7 listopada 2000 roku jest na spotkaniu autorskim we Wrocławiu w Wydawnictwie Dolnośląskim. Kobieta odczytuje swój tekst dotyczący własnych pobytów w Szwecji w 1946 roku oraz później, jako atache kulturalna ambasady Izraela w Sztokholmie. Wspomina też o swojej młodości w Krakowie. Aktor odczytuje fragmenty jej książek „Moja winnica" oraz „Jesień młodości". Pisarka opatruje komentarzem odczytane fragmenty oraz opowiada o literaturze polskiej we współczesnym Izraelu.

    01:04'19", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 29 01:02'31", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 29

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia 7 listopada 2000 roku jest na spotkaniu autorskim we Wrocławiu w Wydawnictwie Dolnośląskim. Pisarka mówi o zainteresowaniu młodych Izraelczyków Polską, ale i obawami temu towarzyszącymi. Mówi o swoich działaniach na rzeczy przybliżenia Polski Izraelczykom w ramach działalności w Towarzystwie Przyjaźni Izrael-Polska. Mówi o zjawisku wycieczek młodzieży szkolnej. Pisarka czyta fragmenty swojej noweli. Opowiada o kondycji i przyszłości języka jidysz. Pisaniu po hebrajsku i własnych tłumaczeniach literatury izraelskiej na język polski oraz o poruszaniu się między dwoma językami.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 29

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia 7 listopada 2000 roku jest na spotkaniu autorskim we Wrocławiu w Wydawnictwie Dolnośląskim. Pisarka mówi o zainteresowaniu młodych Izraelczyków Polską, ale i obawami temu towarzyszącymi. Mówi o swoich działaniach na rzeczy przybliżenia Polski Izraelczykom w ramach działalności w Towarzystwie Przyjaźni Izrael-Polska. Mówi o zjawisku wycieczek młodzieży szkolnej. Pisarka czyta fragmenty swojej noweli. Opowiada o kondycji i przyszłości języka jidysz. Pisaniu po hebrajsku i własnych tłumaczeniach literatury izraelskiej na język polski oraz o poruszaniu się między dwoma językami.

    01:02'31", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 30 01:02'24", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 30

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z wnuczką Tali odwiedzają Kraków w 2000 roku. Spacerują nad Wisłą i ulicami miasta. Pisarka oprowadza wnuczkę po terenie dawnego getta. Zwiedzają „Aptekę pod orłem” - tamtejsze Muzeum Pamięci Narodowej. Odnajdują resztki muru getta. Zwiedzają Kazimierz - żydowską dzielnicę Krakowa. Kobiety rozmawiają między sobą w języku hebrajskim.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 30

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z wnuczką Tali odwiedzają Kraków w 2000 roku. Spacerują nad Wisłą i ulicami miasta. Pisarka oprowadza wnuczkę po terenie dawnego getta. Zwiedzają „Aptekę pod orłem” - tamtejsze Muzeum Pamięci Narodowej. Odnajdują resztki muru getta. Zwiedzają Kazimierz - żydowską dzielnicę Krakowa. Kobiety rozmawiają między sobą w języku hebrajskim.

    01:02'24", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 31 32'22", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 31

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z wnuczką Tali odwiedzają Kraków w 2000 roku. Spacerują ulicami miasta. Wychodzą z Synagogi Izaaka Jakubowicza w Krakowie. Szukają ulicy Miodowej, gdzie zwiedzają wnętrza Synagogi Tempel. Kobiety rozmawiają między sobą w języku hebrajskim.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 31

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z wnuczką Tali odwiedzają Kraków w 2000 roku. Spacerują ulicami miasta. Wychodzą z Synagogi Izaaka Jakubowicza w Krakowie. Szukają ulicy Miodowej, gdzie zwiedzają wnętrza Synagogi Tempel. Kobiety rozmawiają między sobą w języku hebrajskim.

    32'22", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 32 01:02'49", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 32

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przyjeżdża do Warszawy. Odbiera tu Medal Tolerancji w Teatrze Żydowskim im. Ester i Racheli Kamińskich w Warszawie. Odczytuje przemówienie o tolerancji i swoich losach wojennych i powojennych. Materiał filmowy z podróży z wnuczką Tali. Jadą pociągiem do Krakowa. Opowiadanie wnuczce o Krakowie, rodzinie i wydarzeniach z życia w Polsce w języku hebrajskim.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 32

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przyjeżdża do Warszawy. Odbiera tu Medal Tolerancji w Teatrze Żydowskim im. Ester i Racheli Kamińskich w Warszawie. Odczytuje przemówienie o tolerancji i swoich losach wojennych i powojennych. Materiał filmowy z podróży z wnuczką Tali. Jadą pociągiem do Krakowa. Opowiadanie wnuczce o Krakowie, rodzinie i wydarzeniach z życia w Polsce w języku hebrajskim.

    01:02'49", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 34 01:01'36", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 34

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie i mówi kolejno o: - pisaniu książki „Moja winnica", o której wspomina życie rodzinne przed II wojną światową, aż do wybuchu wojny, - przekazywaniu wiedzy o swoich locach dzieciom i wnukom, - pisaniu „Jesień młodości", w której opisuje listopad 1942 roku, kiedy przebywała wraz z bratem Iziem we Lwowie, - nowym życiu w Palestynie i później w Izraelu, o wychowaniu jakie otrzymała w domu rodzinnym, - chodzeniu do szkoły i relacjach z koleżankami, - zachowaniach antysemickich w Krakowie przed II wojną światową, - lekarzach w getcie w Płaszowie, którzy mierzyli żydowskie kobiety w celu udowodnienia na podstawie parametrów ciała ludzkiego niższość rasy żydowskiej.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 34

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie i mówi kolejno o: - pisaniu książki „Moja winnica", o której wspomina życie rodzinne przed II wojną światową, aż do wybuchu wojny, - przekazywaniu wiedzy o swoich locach dzieciom i wnukom, - pisaniu „Jesień młodości", w której opisuje listopad 1942 roku, kiedy przebywała wraz z bratem Iziem we Lwowie, - nowym życiu w Palestynie i później w Izraelu, o wychowaniu jakie otrzymała w domu rodzinnym, - chodzeniu do szkoły i relacjach z koleżankami, - zachowaniach antysemickich w Krakowie przed II wojną światową, - lekarzach w getcie w Płaszowie, którzy mierzyli żydowskie kobiety w celu udowodnienia na podstawie parametrów ciała ludzkiego niższość rasy żydowskiej.

    01:01'36", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 35 47'27", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 35

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie i mówi o życiu rodzinnym przed II wojną światową w Krakowie, przeniesieniu do getta, a następnie przeniesieniu do obozu w Płaszowie. Wspomina późniejsze swoje losy w Szwecji i w Izraelu oraz pracę jako atache kulturalna w ambasadzie w Sztokholmie.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 35

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie i mówi o życiu rodzinnym przed II wojną światową w Krakowie, przeniesieniu do getta, a następnie przeniesieniu do obozu w Płaszowie. Wspomina późniejsze swoje losy w Szwecji i w Izraelu oraz pracę jako atache kulturalna w ambasadzie w Sztokholmie.

    47'27", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 36 56'34", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 36

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w ogrodzie kibucu i opowiada o swoim życiu w Erec Izrael od momentu przyjazdu do Palestyny, aż do chwili obecnej.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 36

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia siedzi w ogrodzie kibucu i opowiada o swoim życiu w Erec Izrael od momentu przyjazdu do Palestyny, aż do chwili obecnej.

    56'34", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 37 01:00'41", forma dokumentalna, 2000

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 37

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przedstawia swoje publikacje książkowe i inne książki z prywatnych zbiorów bibliotecznych, swoje dyplomy za działalność literacką oraz za otrzymane za działalność na rzecz przyjaźni izraelsko-polskiej. Pisarka prezentuje również fotografie rodzinne (czb.) oraz inne pamiątkowe fotografie i przedmioty. Miriam Akavia opowiada również o życiu po Holocauście w we współczesnym Izraelu i własnej twórczości pisarskiej.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 37

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przedstawia swoje publikacje książkowe i inne książki z prywatnych zbiorów bibliotecznych, swoje dyplomy za działalność literacką oraz za otrzymane za działalność na rzecz przyjaźni izraelsko-polskiej. Pisarka prezentuje również fotografie rodzinne (czb.) oraz inne pamiątkowe fotografie i przedmioty. Miriam Akavia opowiada również o życiu po Holocauście w we współczesnym Izraelu i własnej twórczości pisarskiej.

    01:00'41", forma dokumentalna, 2000
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 39 23'16", forma dokumentalna, 2001

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 39

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przebywa w 2001 roku na uroczystość przyznania tytułu Honorowego Obywatela miasta Tel Awiwu (materiał w języku hebrajskim). Wywiad z Miriam Akavią. Pisarka mówi o swojej działalności na rzecz społeczności żydowskiej, głównie nowych imigrantów w latach 50-tych XX wieku, w Tel Awiwie (materiał w języku polskim).

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 39

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia przebywa w 2001 roku na uroczystość przyznania tytułu Honorowego Obywatela miasta Tel Awiwu (materiał w języku hebrajskim). Wywiad z Miriam Akavią. Pisarka mówi o swojej działalności na rzecz społeczności żydowskiej, głównie nowych imigrantów w latach 50-tych XX wieku, w Tel Awiwie (materiał w języku polskim).

    23'16", forma dokumentalna, 2001
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 1 01:02'54", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 1

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć".Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa z letnią wizytą we Lwowie. Odwiedza cmentarz żydowski i odnowiony cmentarz Orląt Lwowskich. Jest przygnębiona po wizycie w zdewastowanej synagodze. W Drohobyczu idzie śladami Bruno Schulza. Ogląda dom, w którym mieszkał. Budynki związane z mieszkającą tam ludnością żydowską są w katastrofalnym stanie.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 1

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć".Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa z letnią wizytą we Lwowie. Odwiedza cmentarz żydowski i odnowiony cmentarz Orląt Lwowskich. Jest przygnębiona po wizycie w zdewastowanej synagodze. W Drohobyczu idzie śladami Bruno Schulza. Ogląda dom, w którym mieszkał. Budynki związane z mieszkającą tam ludnością żydowską są w katastrofalnym stanie.

    01:02'54", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 10 01:02'27", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 10

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Budapeszt - miejsce gdzie przebywała jako pracownik dyplomatyczny ambasady Izraela w latach 1964-1967. Najpierw zwiedza miasto następnie w Instytucie Polskim odczytuje swój tekst dotyczący losu narodu Żydowskiego w historii oraz współcześnie w Izraelu. Druga część materiału to wywiad z dwiema kobietami - Żydówkami -, które kiedyś wyemigrowały do Ameryki. Jedna z nich wróciła do Polski na stałe, druga się na to nie zdecydowała.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 10

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Budapeszt - miejsce gdzie przebywała jako pracownik dyplomatyczny ambasady Izraela w latach 1964-1967. Najpierw zwiedza miasto następnie w Instytucie Polskim odczytuje swój tekst dotyczący losu narodu Żydowskiego w historii oraz współcześnie w Izraelu. Druga część materiału to wywiad z dwiema kobietami - Żydówkami -, które kiedyś wyemigrowały do Ameryki. Jedna z nich wróciła do Polski na stałe, druga się na to nie zdecydowała.

    01:02'27", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 12 01:02'40", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 12

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z mężem Hananem Akavią oprowadzają ekipę filmową po kibucu, do którego przybyli ze Szwecji w 1946 roku. Następnie jadą nad Jezioro Galilejskie, gdzie wzięli ślub.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 12

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia wraz z mężem Hananem Akavią oprowadzają ekipę filmową po kibucu, do którego przybyli ze Szwecji w 1946 roku. Następnie jadą nad Jezioro Galilejskie, gdzie wzięli ślub.

    01:02'40", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 13 35'49", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 13

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia zwiedza Muzeum Bojowników Getta w kibucu Lachomaj HaGata'ot w Izraelu (pełna nazwa: Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego Oporu i Holocaustu, Centrum Studiów i Dokumentacji imienia Icchaka Katzenelsona). Wspomina tu życia w getcie krakowskim i śmierć braci jej matki oraz śmierć dzieci siostry męża M. Akavii.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 13

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia zwiedza Muzeum Bojowników Getta w kibucu Lachomaj HaGata'ot w Izraelu (pełna nazwa: Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego Oporu i Holocaustu, Centrum Studiów i Dokumentacji imienia Icchaka Katzenelsona). Wspomina tu życia w getcie krakowskim i śmierć braci jej matki oraz śmierć dzieci siostry męża M. Akavii.

    35'49", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 14 01:05'00", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 14

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia obwozi operatora filmowego autem po bliskich jej miejscach w Izraelu. Przybliża ich historię. Zabiera ekipę filmową do kibucu nad Morzem Śródziemnym, w którym zamieszkała zaraz po przyjeździe w 1946 r. Spotyka tam kilku starych znajomych. Opowiada o codziennym życiu w kolektywie i trudnościach w adaptacji. Oprowadza po Muzeum „Pałacu Dziecka”, poświęconemu 1,5 mln pomordowanych dzieci żydowskich.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 14

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia obwozi operatora filmowego autem po bliskich jej miejscach w Izraelu. Przybliża ich historię. Zabiera ekipę filmową do kibucu nad Morzem Śródziemnym, w którym zamieszkała zaraz po przyjeździe w 1946 r. Spotyka tam kilku starych znajomych. Opowiada o codziennym życiu w kolektywie i trudnościach w adaptacji. Oprowadza po Muzeum „Pałacu Dziecka”, poświęconemu 1,5 mln pomordowanych dzieci żydowskich.

    01:05'00", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 15 01:02'36", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 15

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza kibuc Ginegar, w którym mieszkała po opuszczeniu kibucu Degania. Pokazuje opuszczone budynki, opowiada o społeczności i problemach życia codziennego. Materiał filmowy ze spotkania z rodziną w ich domu koło Jerozolimy. Materiał filmowy z Cezarei, gdzie na widowni starożytnego amfiteatru M. Akavia opowiada o kulturze Izraela i języku hebrajskim.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 15

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza kibuc Ginegar, w którym mieszkała po opuszczeniu kibucu Degania. Pokazuje opuszczone budynki, opowiada o społeczności i problemach życia codziennego. Materiał filmowy ze spotkania z rodziną w ich domu koło Jerozolimy. Materiał filmowy z Cezarei, gdzie na widowni starożytnego amfiteatru M. Akavia opowiada o kulturze Izraela i języku hebrajskim.

    01:02'36", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 16 01:03'11", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 16

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia prezentuje książki przez siebie napisane oraz te przez siebie przetłumaczone w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie. Materiał filmowy z Via Dolorosa w Jerozolimie.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 16

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia prezentuje książki przez siebie napisane oraz te przez siebie przetłumaczone w swoim mieszkaniu na osiedlu Neot Afeka w Tel Awiwie. Materiał filmowy z Via Dolorosa w Jerozolimie.

    01:03'11", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 17 28'35", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 17

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia stoi przed Murem–Pomnikiem na Umschlagplatz przy ulicy Stawki 4/6 w Warszawie - ogląda monument i wypowiada swoje refleksje na temat upamiętniania tych co zginęli w Holocauście. Zdjęcia filmowe M. Akavii siedzącej na tylnym siedzeniu samochodu jadącego Aleją Jana Pawła II w Warszawie. Materiał filmowy ukazujący M. Akavię jadąca pociągiem, która opowiada o swoim sentymencie do Polski, mówi o tym dlaczego powraca do Polski, dlaczego zaczęła pisać, a także wspomina miesiąc spędzony we Lwowie wraz z bratem podczas II wojny światowej.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 17

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia stoi przed Murem–Pomnikiem na Umschlagplatz przy ulicy Stawki 4/6 w Warszawie - ogląda monument i wypowiada swoje refleksje na temat upamiętniania tych co zginęli w Holocauście. Zdjęcia filmowe M. Akavii siedzącej na tylnym siedzeniu samochodu jadącego Aleją Jana Pawła II w Warszawie. Materiał filmowy ukazujący M. Akavię jadąca pociągiem, która opowiada o swoim sentymencie do Polski, mówi o tym dlaczego powraca do Polski, dlaczego zaczęła pisać, a także wspomina miesiąc spędzony we Lwowie wraz z bratem podczas II wojny światowej.

    28'35", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 18 47'59", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 18

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia znajduje się na cmentarzu żydowskim Remuh w Krakowie. Jest tu nagrobek wielkiego rabina Mojżesza Isserlesa. Być może znajdują się też groby przodków Miriam Akavi. Kobieta opowiada o życiu domowym przed wojną i relacjach z Polakami oraz o pierwszych dniach II wojny światowej.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 18

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia znajduje się na cmentarzu żydowskim Remuh w Krakowie. Jest tu nagrobek wielkiego rabina Mojżesza Isserlesa. Być może znajdują się też groby przodków Miriam Akavi. Kobieta opowiada o życiu domowym przed wojną i relacjach z Polakami oraz o pierwszych dniach II wojny światowej.

    47'59", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 2 01:11'19", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 2

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa z letnią wizytą we Lwowie. Zwiedza cmentarz, jedyną czynną we Lwowie synagogę Cori Gilod oraz pod więzieniem, w którym przebywał jej 17-letni brat Izio opowiada o swoim pobycie we Lwowie w listopadzie 1942 roku.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 2

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa z letnią wizytą we Lwowie. Zwiedza cmentarz, jedyną czynną we Lwowie synagogę Cori Gilod oraz pod więzieniem, w którym przebywał jej 17-letni brat Izio opowiada o swoim pobycie we Lwowie w listopadzie 1942 roku.

    01:11'19", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 20 48'39", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 20

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojej młodości. Zwiedza remontowaną synagogę, a następnie na platanach opowiada o swoim dzieciństwie w Krakowie oraz o obecnej twórczości pisarskiej. Odbywa wycieczkę dorożką po znanych z czasów młodości ulicach, które są pretekstem do opowiadania wspomnień z tamtych lat.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 20

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojej młodości. Zwiedza remontowaną synagogę, a następnie na platanach opowiada o swoim dzieciństwie w Krakowie oraz o obecnej twórczości pisarskiej. Odbywa wycieczkę dorożką po znanych z czasów młodości ulicach, które są pretekstem do opowiadania wspomnień z tamtych lat.

    48'39", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 21 27'29", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 21

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojego dzieciństwa. Odbywa wycieczkę dorożką po znanych z czasów młodości ulicach, które są pretekstem do opowiadania wspomnień z tamtych lat. Wchodzi do kamienicy, którą przy ulicy Chocimskiej 13 wybudował w 1938 roku jej ojciec Hishch Weinfeld.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 21

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojego dzieciństwa. Odbywa wycieczkę dorożką po znanych z czasów młodości ulicach, które są pretekstem do opowiadania wspomnień z tamtych lat. Wchodzi do kamienicy, którą przy ulicy Chocimskiej 13 wybudował w 1938 roku jej ojciec Hishch Weinfeld.

    27'29", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 22 49'45", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 22

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia siedzi na tle fragmentu muru dawnego getta krakowskiego na Podgórzu i opowiada o życiu w getcie krakowskim, swoim miesięcznym pobycie we Lwowie w listopadzie 1942 roku oraz o przybyciu do obozu w Płaszowie. Fragment nagrania z odczytu dotyczącego stosunku polsko-żydowskich dokonanego przez niezidentyfikowanego mężczyznę. Miriam Akavia siedzi wśród widowni.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 22

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia siedzi na tle fragmentu muru dawnego getta krakowskiego na Podgórzu i opowiada o życiu w getcie krakowskim, swoim miesięcznym pobycie we Lwowie w listopadzie 1942 roku oraz o przybyciu do obozu w Płaszowie. Fragment nagrania z odczytu dotyczącego stosunku polsko-żydowskich dokonanego przez niezidentyfikowanego mężczyznę. Miriam Akavia siedzi wśród widowni.

    49'45", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 23 45'35", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 23

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojego dzieciństwa. Kobieta siedzi przy murze naprzeciwko swojego dawnego domu, gdzie się urodziła, przy ulicy Łobzowskiej róg ulicy Juliusza Słowackiego Krakowie. Pisarka odpowiada na pytanie, dlaczego powraca do Krakowa. Następnie odwiedza mieszkanie, w którym zamieszkiwała wraz z rodziną przed II wojną światową i rozmawia z obecną lokatorką. M. Akavia siedzi obok domu przy ulicy Limanowskiego 10 na terenie byłego getta, gdzie przebywała wraz z rodziną po przesiedleniu do getta. Wspomina początki życia w getcie.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 23

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Pisarka izraelska Miriam Akavia odwiedza Kraków - miasto swojego dzieciństwa. Kobieta siedzi przy murze naprzeciwko swojego dawnego domu, gdzie się urodziła, przy ulicy Łobzowskiej róg ulicy Juliusza Słowackiego Krakowie. Pisarka odpowiada na pytanie, dlaczego powraca do Krakowa. Następnie odwiedza mieszkanie, w którym zamieszkiwała wraz z rodziną przed II wojną światową i rozmawia z obecną lokatorką. M. Akavia siedzi obok domu przy ulicy Limanowskiego 10 na terenie byłego getta, gdzie przebywała wraz z rodziną po przesiedleniu do getta. Wspomina początki życia w getcie.

    45'35", forma dokumentalna, 2002
  • Nie zapomnieć (materiały do filmu) 24 50'09", forma dokumentalna, 2002

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 24

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa na terenie dawnego getta krakowskiego na Podgórzu i opowiada o swoim dziadku Aronie Plessnerze i życiu rodzinnym przed II wojną światową. Następnie opisuje życie w getcie krakowskim, swój miesięczny pobyt we Lwowie w listopadzie 1942 roku. M. Akavia ogląda mieszkanie w getcie, w którym prawdopodobnie mieszkała w getcie. Rozmawia z jego obecną lokatorką. Pisarka przebywa na terenie byłego obozu w Płaszowie. Teren jest nieoznaczony. Stoi tu tylko pomnik w hołdzie męczennikom pomordowanym przez hitlerowców w latach 1943-1945. M. Akavia rozmawia z przebywającymi tam dziewczętami. Pyta je o ich wiedzę na temat obozu w Płaszowie.

    Nie zapomnieć (materiały do filmu) 24

    Materiał roboczy do filmu „Nie zapomnieć". Izraelska pisarka Miriam Akavia przebywa na terenie dawnego getta krakowskiego na Podgórzu i opowiada o swoim dziadku Aronie Plessnerze i życiu rodzinnym przed II wojną światową. Następnie opisuje życie w getcie krakowskim, swój miesięczny pobyt we Lwowie w listopadzie 1942 roku. M. Akavia ogląda mieszkanie w getcie, w którym prawdopodobnie mieszkała w getcie. Rozmawia z jego obecną lokatorką. Pisarka przebywa na terenie byłego obozu w Płaszowie. Teren jest nieoznaczony. Stoi tu tylko pomnik w hołdzie męczennikom pomordowanym przez hitlerowców w latach 1943-1945. M. Akavia rozmawia z przebywającymi tam dziewczętami. Pyta je o ich wiedzę na temat obozu w Płaszowie.

    50'09", forma dokumentalna, 2002